Το μέλλον της Χώρας
Η Αργεντινή του χρέους και η ιδιωτικοποίηση της οικονομίας της!
*Ελλάδα-Αργεντινή «βίοι παράλληλοι»;
Οι επιπτώσεις από την επέμβαση του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας σε διάφορες χώρες ανά τον κόσμο είναι ίδιες ανεξαρτήτου χώρας…Οι στρατηγικές και πολιτικές του επιτάσσονται από το κίνημα του παγκόσμιου νεοφιλελευθερισμού της «Σχολής τους Σικάγο», του σπουδαίου (για ποιόν;) νομπελίστα οικονομολόγου Μίλτον Φρίντμαν.
Οι διεθνείς τραπεζίτες αποσκοπούν στην αποπληρωμή του δανείου τους. Έτσι κι αλλιώς χρήμα «κόβουν» αφειδώς όποτε θέλουν με μηδαμινό κόστος. Αντιθέτως κύριος στόχος είναι η διαιώνισή του και ο εκβιασμός των χωρών- οφειλετών μέχρι να καταστεί αδύνατο να πληρωθεί. Τότε είναι που ωφελούνται μέσα από την εκμετάλλευση της δημόσιας περιουσίας, την εξαγορά γης και την «κατάσχεση» του χρυσού, του πετρελαίου και λοιπού ορυκτού πλούτου. Απτά πράγματα που «κοστίζουν», σε αντίθεση με το χρήμα που δεν παύει να είναι χαρτί με ονομαστική αξία…ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα, FED, Wall Street και City(«Wall street» του Λονδίνου) έχει αποδειχθεί με την παγκόσμια κρίση ότι είναι τα ίδια πρόσωπα με τον ίδιο σκοπό, απλά με διαφορετική έκφανσή τους.
Την έντονη επίπτωση τους, ο Ελληνικός λαός την έχει αποτυπωμένη στο «πρόσωπο» της Αργεντινής, με τις αξέχαστες εικόνες των μαζικών μηνιαίων διαδηλώσεων, των πολιορκιών κυβερνητικών κτηρίων ,των εισβολών στα σουπερμάρκετ, των φόνων κλπ…Το τρίγωνο αδυναμία αποπληρωμής του τεραστίου χρέους- εγχώρια διεφθαρμένη πολιτική ελίτ - ΜΜΕ οδήγησαν την Αργεντινή σε χαοτικές καταστάσεις της κοινωνία και πλήρους λεηλασίας της οικονομίας. Ο λαοπλάνος πρωθυπουργός της Αργεντινής Μενέμ και η διεφθαρμένη κυβέρνηση του, σε συνεργασία με τους διεθνής δανειστές και τα «προγράμματα στήριξης», προχώρησαν σε αθρόες ιδιωτικοποιήσεις στρατηγικών τομέων της οικονομίας, σε υπερδανεισμό με υψηλά επιτόκια από ξένες τράπεζες και στην απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων.
Ιδιωτικοποιήσεις σε τομείς όπως οι τηλεφωνικές εταιρίες, η κρατική πετρελαϊκή επιχείρηση, τα διόδια , η ύδρευση , οι σιδηρόδρομοι, τα ταχυδρομεία, το ραδιόφωνο και φυσικά η εθνική αερομεταφορά. Δεν σώθηκε τίποτα, ανεξάρτητα από τι ήταν και πόσο κόστιζε και αν εν τέλει χρειαζόταν να πουληθεί. Οι διεθνείς τοκογλύφοι- δανειστές της Αργεντινής συμπεριφέρθηκαν σαν αποικιοκράτες. Ξένοι επενδυτές, έγιναν κυρίαρχοι της κρατικής επιχείρησης ύδρευσης και αφού την εκμεταλλεύτηκαν υπερχρεώνοντάς τη, τραγικοποίησαν την κατάσταση καθώς δεν προχώρησαν στα απαραίτητα έργα με αποτέλεσμα 1.000.000 άνθρωποι να μην έχουν πόσιμο νερό και αποχετευτικό σύστημα(δεν υπάρχει πρόνοια, αλλά η λογική του κέρδους). Εξαγόρασαν την κερδοφόρα δημόσια επιχείρηση πετρελαίου YPF, δημιουργώντας τεράστιο πρόβλημα στον τομέα της ενέργειας για την χώρα. Το χειρότερο όλων όμως ήταν η «άνευ όρων παράδοση» του σιδηροδρόμου, με ολέθριες συνέπειες για τις επαρχιακές οικονομίες… Από τις 36.000 χλμ γραμμής απέμειναν 8.000, αναγκάζοντας χιλιάδες οικογένειες να μετοικήσουν… . Εκμεταλλεύτηκαν το υπέδαφος απογυμνώνοντάς το από τα πολύτιμα μέταλλα και στη συνέχεια εκτόξευσαν(μέσω των ιδιωτικών εταιριών) τους λογαριασμούς βασικών υπηρεσιών ώστε ο λαός να πληρώνει το κόστος των επενδύσεών τους. Δημιουργούσαν δηλαδή κεφάλαιο από την αφαίμαξη του υπόδουλου Αργεντινού πολίτη.
Οι περίφημες ιδιωτικοποιήσεις έγιναν με την πρόφαση να περικοπούν οι πληρωμές επιδοτήσεων, οι οποίες συνέβαλλαν στην αύξηση του ελλείμματος και του δημοσίου χρέους, στα πλαίσια των λεγόμενων «προγραμμάτων στήριξης και δημόσιο-οικονομικής εξυγίανσης»…«Ειρωνικό» είναι το γεγονός πως παρά την ιδιωτικοποίησή τους , οι επιχειρήσεις αυτές συνέχισαν να επιδοτούνται από το κράτος! Φυσικά επωφελήθηκαν τα μεγάλα συγκροτήματα, τα οποία ήταν τα ίδια που χρηματοδοτούσαν τις προεκλογικές εκστρατείες όλων των κυβερνήσεων και αναλάμβαναν όλα τα μεγάλα δημόσια έργα…
Η χώρα οδηγήθηκε σε βαθιά ύφεση, με μείωση του ΑΕΠ της χώρας κατά 22%, εκτίναξη της ανεργίας και συνθήκες τριτοκοσμικές, με το 60% του πληθυσμού κάτω από τα όρια της φτώχειας…Μπορεί κάλλιστα να γίνει λόγος για «κοινωνική γενοκτονία» εκατομμυρίων πολιτών…
Μήπως οι εικόνες και τα γεγονότα είναι κάπως γνώριμα για τη χώρα μας; Μπορούν άραγε να μας προϊδεάσουν για το «τι μέλλει γενέσθαι»; Θα κάνουμε άραγε σε λίγα χρόνια λόγο περί «βίων παραλλήλων» για Αργεντινή-Ελλάδα…; Μην ξεχνάμε πως η Ελλάδα έχει την πρόσθετη πίεση της Ευρωζώνης και την αδυναμία ελέγχου του νομίσματος… Μία χώρα, ένας λαός, παραμένει φυλακισμένος όταν αρνείται να αντικρύσει το κλουβί του…
Του Κων/νου Παλαιού