ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΚΟΙΝΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ

Προς νέο, αναθεωρημένο Σύνταγμα
υπέρ της φιλελεύθερης αγοράς;

*Αφορμή για πρόωρες εκλογές;

Του Κώστα Παλαιού

Μιλώντας σε συνέδριο που διοργάνωσε το Bloomberg, ο υφυπουργός οικονομικών της Γερμανίας κ. Ασμούσεν (φωτό), υποστήριξε ότι Ελλάδα και Ιρλανδία θα πρέπει πρώτα να κατοχυρώσουν στο Σύνταγμά τους το νέο δημοσιονομικό πλαίσιο  και μετά θα γίνει η μείωση των επιτοκίων των δανείων που λαμβάνουν.

Επιπλέον υποστήριξε πως οι μισθοί θα πρέπει να μειωθούν και να ιδιωτικοποιηθούν μεγάλες κρατικές επιχειρήσεις, ώστε να αποκτήσει ανταγωνιστικότητα η ελληνική οικονομία… Η Γερμανία ως η μεγαλύτερη και ισχυρότερη (αλλά υπερχρεωμένη) οικονομία της Ευρώπης (άρα και μεγαλύτερος εντολοδόχος των τοκογλύφων), έχει τον «πρώτο λόγο» σε οποιαδήποτε αλλαγή ή αναδιαμόρφωση της Ευρώπης σε οικονομικό-πολιτικό  επίπεδο… Επομένως, ως ο μεγαλύτερος χρηματοδότης του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου,  που ετοιμάζεται να καθιερωθεί (με τη συμμετοχή του ΔΝΤ!) ως το καλοκαίρι, θέτει και τους όρους.

Φθάσαμε πλέον σ’ αυτό το σημείο, καθώς από την αρχή του κοινού νομίσματος δεν υπήρξε ποτέ ενιαία οικονομική πολιτική. Εδώ βρίσκεται και το μεγαλύτερο σφάλμα, αλλά και οι ευθύνες που πρέπει να καταλογιστούν στην Ευρωζώνη από τη δημιουργίας της. Απεναντίας κάθε χώρα «αυτοεπαναπαυόταν» στην εγχώρια ανάπτυξη και τον δανεισμό της. Ποτέ δεν έθεσε ως όρο η Ευρωζώνη, σε μια βιομηχανική εταιρία κατασκευής μαχητικών αεροσκαφών που θέλει να κάνει συμβόλαιο   με έδρα π.χ τη Γερμανία,  πως τμήμα της κατασκευής π.χ κινητήρες ή φτερά θα πρέπει να κατασκευάζονται σε   εργοστάσιο στην Ελλάδα ή την Ισπανία, ώστε να ενισχυθούν οι ελλειμματικές από ανάπτυξη χώρες (ειδικά στην Ελλάδα είναι μεγάλο θέμα για το πώς παραμελήθηκε η ανάπτυξη) και να ανακυκλωθεί το πλεόνασμα των Βορειοευρωπαϊκών χωρών…
Στα πλαίσια «σωτηρίας» της χώρας, αλλά και ολόκληρου του ευρωπαϊκού νομισματικού θεσμού, κρίνεται πλέον «αναγκαία» η αναθεώρηση του ελληνικού Συντάγματος υπέρ μιας δημοσιονομικής ακραίας λιτότητας και απελευθέρωσης της αγοράς… Στην ουσία δηλαδή, γίνεται λόγος για μια συνταγματική νομιμοποίηση της δανειακής κατοχής, υπό την οποία βρίσκεται η χώρα, ώστε να καθιερωθεί πλέον νόμιμα η οικονομικό-πολιτική δικτατορία, που χρησιμοποιεί το κοινοβουλευτικό προσωπείο… Με τον τρόπο αυτό εντούτοις, πρόκειται να επιτευχθεί  η ένταξη του ελληνικού κρατικού μηχανισμού στον άγριο νεοφιλελευθερισμό- καπιταλισμό της διεθνούς αγοράς, με στόχο την πλήρη αποκοπή από τις παρελθοντικές παρεμβάσεις του κράτους σε  βασικά θέματα….
Έτσι όπως οδηγείται το θέμα της μεγάλης «μπίζνας» του ελληνικού και γενικώς του ευρωπαϊκού χρέους, στα πλαίσια διαμόρφωσης μιας ενιαίας πολιτικής στην Ευρώπη, ο δημόσιος τομέας της χώρας μας θα περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό, με απολύσεις από το δημόσιο. Επιπλέον το κράτος θα αποσυρθεί σε μεγάλο βαθμό από βασικούς κοινωνικούς θεσμούς όπως η υγεία, η ασφάλεια, η παιδεία και η εκμετάλλευση της δημόσιας περιουσίας,   δίνοντας παράλληλα το μεγαλύτερο κομμάτι της «πίτας» σε ιδιωτικές εταιρίες! Το κράτος δε θα μπορεί να επεμβαίνει στη διαμόρφωση κατώτατων και ανώτατων τιμών σε βασικά προϊόντα, αλλά όπως επιτάσσει η κοσμοθεωρία της φιλελεύθερης αγοράς, που διαμόρφωσε η Σχολή του Σικάγο (Μίλτον Φρίντμαν), η αγορά θα «αυτοδιαμορφώσει»  την τιμή. Μόνο που έχει αποδειχτεί σε πάρα πολλές περιπτώσεις ότι οι τιμές πάντα εκτινάσσονται στα «ύψη», υπέρ του «άκρατου» κέρδους των πολυεθνικών …

Η νομιμοποίηση της κυβέρνησης αμφισβητείται εντόνως, καθώς έχει πραγματοποιήσει στροφή 180 μοιρών σε σχέση με το πρόγραμμα για το οποίο πήρε την έγκριση του λαού…Μήπως με αφορμή την σωτηρία της χώρας, μέσα από τον κοινό ευρωπαϊκό μηχανισμό που υπολογίζεται όπως είπαμε για τον Μάρτιο- Απρίλιο, οδηγηθούμε σε πρόωρες εκλογές ώστε η καθημερινώς αυτοδιαψευσμένη κυβέρνηση να πάρει (με την απαραίτητη βοήθεια του δεξιού της χεριού, μεγάλου μέρους των ΜΜΕ) την έγκριση του κόσμου; Μήπως θα παρουσιαστεί ως κυβέρνηση των «μεγάλων εκσυγχρονισμών» και «επαναδημιουργίας των θεσμών» σε ευρωπαϊκά πρότυπα…; Οψόμεθα…